Dinsdag 3 januari

Zoals gewoonlijk op dinsdag, is het vandaag antenatal day. Voor de verandering waren er veel moeders. Dana heeft ’s ochtends samen met de nurses studenten de intakes gedaan en daarna heeft Simone het uitwendig onderzoek gedaan. Na onze break werden de rollen opgedraaid. Er was een moeder op de labour ward met 4cm ontsluiting maar die was de hele dag al lekker aan het rond waggelen en het leek er niet op dat ze elk moment ging bevallen. Dana is maar aan haar portfolio gaan werken en Simone heeft even een middagdutje gedaan. Hierna zijn we terug naar de gegaan naar de labour ward. Het stikte er van de dokters dus wij dachten, er moet iets interesssants aan de hand zijn. Er was een barende, die net een uur geleden binnen was gekomen, omdat er geen vordering van de baring was. Tijdens het uitwendig onderzoek bleek de baarmoeder blijvend gecontraheerd en was het moeilijk te bepalen hoe het kind lag. Daarnaast voelde we aan de rechterkant van een baarmoeder een soort bobbel die we (allemaal) niet konden plaasten.  De dokter dacht mogelijk aan een scheur in de baarmoeder (wat betekend dat het kind dus buiten de baarmoeder ligt en kon overlijden). Dus iedereen ging op zn dooie gemakkie even de voorbereidingen van de keizersnede in gang zetten. Dana is nog even haar foto toetstel gaan halen en toen ze terug kwam moest de vrouw nog naar de OK worden gebracht. Daar hebben we  nog even op de anesthesist moeten wachten en toen kon er eindelijk gesneden worden. In Nederland zou dit alarm code rood zijn, rennende artsen en verpleegkundigen en wordt er bij wijze van al gesneden voordat mevrouw goed en wel onder zeil is. Het bleek inderdaad dat de baarmoeder was gescheurd. Net boven de baarmoedermond is er aan de achterkant losgescheurd van de baarmoeder. De bobbel die we voelde tijdens het uitwendig onderzoek waren de billen die buiten de baarmoeder lagen. Het kindje kwam levenloos ter wereld. Uiteindelijk is de hele baarmoeder eruit gehaald omdat deze te erg beschadigd was. Een niet vorderende baring is een van de grootste oorzaken van het overlijden van kinderen hier, onder andere omdat het tot een scheur in de baarmoeder kan leiden. Een buik waar de baarmoeder gescheurd is, is te herkennen. De verloskundige hadden het niet tijdig herkent en wie weet hope het kind ter wereld was gekomen als er wat tempo achter was gezet.
Gelijk na deze keizersnede was de volgende ook op basis van een niet vorderende ontsluiting. Deze keizersnede is goed verlopen en zelfs het kind had een goede start. Als laatste was er nog een operatie van een vrouw die na een keizersnede maar bloed bleef verliezen. Dana is na de tweede keizersnede wegegaan omdat het super heet was in die operatiekamer. Simone heeft deze operatie dus wel gezien.  Het was zo heet omdat nu officieel het zomerseizoen is begonnen en het is echt super heet overdag!

Woensdag 4 januari

Zoals gewoonlijk op woensdag was er de ronde van Dr. Moses. Bij deze ronde gaan we alle mensen op de maternity ward langs om te kijken hoe het met ze gaat. Het is vaak erg intressant omdat we dan een beetje te weten komen wat hier het beleid rondom sommige complicaties is. Ook waarom ze hier dingen niet doen, die in Nederland wel mogelijk zijn. Maar Dr. Moses vertelt ook vaak dingen dubbel.

Hierna heeft Simone een bevalling gedaan bij een meisje van 19 jaar die beviel van haar eerste kind. Er was weer sprake van een niet vorderende ontsluiting dus zij kreeg wat medicijnen om de onstsluiting te versnellen. Ze ging langzaam maar gestaag naar volledige ontsluiting. Dit terwijl, ze naar eigen zeggen, dood ging.  Ze heeft het overleeft hoor want ze heeft een mooie zoon gekregen. Ze moest wel geholpen worden met een knip, omdat het hoofd niet geboren wilde worden. Het was een totaal onpraktische knip met een botte schaar.... Maar zoals ik al aan gaf, ze leeft nog!
‘s Middags zijn we met de boda-boda naar een zwembad gegaan dicht in de buurt, samen met de twee co-assistenten.  Aangezien wij als vier muzungus een soort van ‘kudde’ vormde, waren we erg intrek bij de mensen van het zwembad. Eerst komt er een meisje naar ons toe lopen ( waarvan we eerst dachten dat het een jongen was) om onze bonnetjes voor het zwemmen te checken. Daarnaast kwam ze even kennis maken een foto’s van ons nemen. Toen kwam er een jongen die met een vriend bij het zwembad was bij ons zitten omdat hij zich verveelde. Die is de hele middag bij ons gebleven. Ook toen we gewoon boodschappen gingen doen. En een van de co-assistenten moest nog even met z’n broer bellen want hij liep hier met z’n witte vrienden we kenden hem net een uur!  En ja, we zijn nog steeds een attractie.

5 januari 'De dag van de Dood'

Score: 4 dode kinderen, 3 levende kinderen en 1 onbekend.

1x overleden kind na 1,5 uur reanimeren

1x spontane bevalling: levend

1x vroeggeboorte rond 20 weken met achterblijvende placenta: dood

1x keizersnede ivm aangezichtsligging: levend, met slechte start

1x vroeggeboorte van kind: dood

1x spontane bevalling van een meisje: levend

1x bevalling van een al reeds overleden kind met behulp van een vacuum

1x bevalling van een nog levend kind, maar niet afgemaakt.

Toen we vandaag op de Maternity ward binnen kwamen, bleek een van de verloskundige al een anderhalf uur een kind te reanimeren. Op het moment dat wij binnen kwamen ademde het al niet meer, alleen haar hartje klopte nog. Zij is uiteindelijk overleden. In die zelfde kamer lag een vrouw die nog moest bevallen van een haar reeds overleden kindje. Zij had al 10cm ontsluiting maar haar weeën waren gestopt. Uiteindelijk is ze pas om 18.00 bevallen met behulp van een vacuüm. Tenminste het hoofd was geboren met behulp van een vacuüm (nadat er een knip is gezet met een mes). De rest van het lichaam wilde niet geboren worden. De arts heeft 10 minuten aan het hoofd staan trekken en toen kwam het nog niet. Toen is Dana maar weggelopen, want ze kon het niet meer aan zien. Simone heeft na de reanimatie van het eerste meisje nog een mooie jongen op de wereld gezet. Hierna werden we bij een vroeggeboorte geroepen, waarvan de placenta nog vast zat in de baarmoeder. De dokter heeft deze eruit staat graven. Hij wilde dit liever niet op de OK onder narcose doen want dan zou mevrouw moeten betalen en dat had ze waarschijnlijk toch niet. Hierna was er nog een iemand binnen gekomen waarbij het kind zich in een aangezichtligging presenteerde. Uiteraard wilde we beide even toucheren en je voelde echt de lippen neus en ogen, erg vreemd idee. Omdat deze kleine niet vaginaal geboren kon worden is het een keizersnede geworden. Hierbij had de arts erg veel moeite om het kind uit de baarmoeder te halen en ze kwam dan ook met een slechte start ter wereld Apgar score 4/6/9. Nadat we terug kwamen van pauze was Dana getuige van een bevalling van een kind die ongeveer 30 weken geweest moest zijn, dit kindje was overleden. Ondertussen moest de dokter gebeld worden omdat er een vrouw was met een niet vorderende ontsluiting. Aangezien de verloskundige niet voldoende beltegoed had om de dokter te bellen, hebben we onze telefoon maar gehaald. Heel handig als er een noodsituatie is... Uiteindelijk heeft de dokter niet te hoeven komen want die kleine is toch vanzelf geboren. Vlak daarna kwam er een vrouw binnen met 9cm ontsluiting, deze bevalling was voor Dana. Dana heeft 3 uur gewacht totdat ze daadwerkelijk kon bevallen maar het schoot voor geen meter op. Ondertussen werd die vacuüm gedaan op kind wat al overleden was. Hierna vonden we het wel weer genoeg en zijn we naar huis gegaan. Einde van week 3 op de maternity ward.

Liefs, Dana en Simone