Donderdag 12 januari

Na gister afscheid van iedereen te hebben genomen vertrokken we vandaag voor ons laatste weekje reizen. Eerste bestemming Queen Elizabeth National Park. Omdat het keihard regende en onweerde was het even spannend of we wel met de boda-boda op pad konden, maar het is gelukt. Vanuit het taxi-park in Masaka zijn we met de matatu naar Mbarara gereden. Eigenlijk wilde we met de coaster bus, maar die stond er niet dus toen zijn we toch de matatu ingestapt. Eenmaal in de taxi, zagen we de bus aankomen. De bus gaat stukken sneller dus we wilde overstappen. Opeens ging de taxi vertrekken dus we konden er niet meer uit. Heeel toevallig ;). Goed wij op weg naar Mbarara. Voor ons zaten een Oegandese Bep en Truus, die de grootste lol om ons hadden (eigenlijk had de hele taxi lol om ons). Op een gegeven moment zegt Bep ‘Heb je lekker geslapen’ in het Oegandees (wat hier zoiets betekend als goedemorgen). Dus Dana geeft antwoord met ‘Bulongi Njabo’, de hele bus lag in een scheur. Ze waren ook heel geïntreseerd in onze gadgets (lees: telefoon, ipod). Bep wilde de muzungu-muziek wel even horen. Ze vonden het prachtig, de hele taxi trouwens. We kregen zelfs nog een stuk casave, dus Dana zegt weer ‘Weebali’ (dankjewel). Wederom de grootste lol. We hebben duidelijk punten gescoord bij de Oegandese roddeltantes. Aangekomen in Mbarara werden we gelijk de volgende taxi ingetrokken die ons naar Katanguru zou brengen, waar wij weer opgehaald zouden worden door onze prive chauffeur voor de safari genaamd Adolf (ja, serieus). Wij konden voorin de taxi zitten (heerlijk!) en onze backpacks werden vastgebonden boven op de auto. Het landschap werd steeds mooier en mooier. Schitterende theevelden en prachtige bergen. Naarmate we langzaam het park inreden (vlak bij een woonwijk) zaten we naar buiten te kijken of we toevallig al iets zouden zien. Staat er opeens een olifanten naast de weg. In Katanguru stond Adolf ons al op te wachten en die heeft ons naar een barretje gebracht om even wat te chillen, want het was nog te vroeg voor de Game Drive. We werden gezelschap gehouden door twee meisjes van 12 die aan de halve liters bier en nog wat sterke drank zaten. Om 16.30 kwam Adolf ons weer halen voor de Game Drive en kon de safari beginnen. We hebben die avond antilopen gezien, en antilopen en antilopen, buffels, buffels en antilopen en ook nog meer antilopen. In het meer zagen we wel nijlpaarden. Na drie uur waren we een beetje teleurgesteld omdat we nog geen olifanten of leeuwen hadden gezien. We waren de hoop nog niet verloren dus we zaten op de terug weg nog steeds hoopvol uit het raampje te kijken. Opeens zag Dana twee olifanten. Adolf vol op de rem  en achteruit terug naar de olifanten. Verderop toen we langs een rivier reden die ons naar ons hostel leidde, zagen we een hele groep olifanten met ook kleintjes. Die zijn waarschijnlijk even wat gaan drinken aan het water. Aangekomen in het hostel zijn we gaan eten en daarna zijn we ingestort en Adolf zou ons de volgende morgen om 06.30 weer ophalen voor de volgende game drive.

Midden in de nacht werd Simone wakker van geluid buiten de kamer. Het was een soort ritmisch geluid en leek wel alsof er een of ander apparaat aanstond. Na eerst vanuit bed, zonder bril door het raampje te turen kon ze niks zien en ging maar weer liggen. Omdat Niels en Aniek hadden verteld dat toen zij hier zaten er opeens een nijlpaard voor de deur stond ging Simone toch maar even uit bed om goed te kijken. En wat bleek, er stonden twee nijlpaarden onder het raam te eten! Snel foto gemaakt en geprobeerd te filmen maar daar was het te donker voor.

Vrijdag 13 januari

Vanochtend vroeg op pad voor de morning Game Drive. In Queen Elizabeth leven 4 van de Big Five dieren, namelijk de buffalo, het nijlpaard, het luipaard en de leeuw. Giraffen zitten niet in dit park maar wel in andere parken in Oeganda. Gister dus al twee van de Big Five gezien en vandaag gingen we voor de andere twee. De weg naar het park namen we de Leopard Loop, een plek waar luipaarden vaak zitten, maar helaas was halverwege de weg versperd door een omgevallen boom en moesten we een andere route nemen. In het park vonden we (ehh hiermee bedoelen we Adolf) sporen van een leeuw. Dus die kant gingen we op. Adolf is altijd druk aan het bellen met de andere drivers in het park en op een gegeven moment hadden we goed nieuws, er waren leeuwen gespot! Wij als een gek door het park gereden en ja hoor, daar lagen ze twee leeuwen. Ze lagen erg ver van de road af en omdat je een boete van 150 US dollar krijgt als je hiervan af gaat stonden we op een gegeven moment maar op het dak van de auto om af en toe een kopje boven het hoge gras uit te zien steken. Omdat wij in tegenstelling tot de rest van de mensen de Game Drive in een gewone auto deden zei Adolf dat we gewoon op zijn dak mochten gaan zitten om het beter te kunnen zien. Er stonden op een gegeven moment een stuk of 6 auto’s en jeeps maar de leeuwen bleven rustig liggen en een groot aantal reden weer verder. Ook de jeep waar de ranger van de Uganda Wildlife Authorithy (de beherende organisatie van het park) in zat. Dus Adolf zei: “nu is het tijd om echt goede foto’s te maken!” We stapte snel in de auto en scheurde naar de leeuwen toe tot we op zo’n 5 meter afstand waren. Snel een rondje om ze heen gereden en weer terug naar de main road. Ondertussen gingen ook de twee andere overgebleven jeeps de weg af en volgde ons richting de leeuwen. Nummer 3 van de Big Five was in de pocket.

’s Middags was het tijd voor de boottocht over het Kazinga Channel, het kanaal dat Lake Edward en Lake George met elkaar verbindt. Deze trip schijnt het hoogtepunt te zijn van Queen Elizabeth en niets was minder waar. De tocht begon al met tientallen nijlpaarden en buffels (en heel veel vogels, maar dat boeide ons niet zo) hiernaast hebben we krokodillen, pelikanen en olifanten gezien. Maar het mooiste was wel het luipaard. Toen we aankwamen varen stond hij net op en liep weg. Omdat we niet zo snel waren met de camera hebben we alleen z’n kont kunnen fotograferen, maar we hebben ‘m gezien hoor! Hierna kwamen we ook nog drie leeuwen tegen die in een boom lagen en nog een kudde olifanten. Je kan wel zeggen, een zeer geslaagde tocht. We hebben de aanwezige Big Four allemaal gezien!

Zaterdag 14 januari

Vandaag hebben we een chill-dagje ingepland. De hele dag een beetje zitten lezen en luieren terwijl we omringd werden door stokstaartjes, everzwijnen en een soort paard-hert-achtige beesten. Sehr gemütlich! Dana heeft d’r portfolio afgetypt en d’r nagels bijgelakt en we zijn weer zo goed als opgeladen voro de komende dagen. We gaan nu namelijk een behoorlijk endje reizen met als eindbestemming Murchison Falls. Tussendoor stoppen we in Fort Portal en Hoima. Deze stops hebben we maar ingepland omdat je met het openbaar vervoer hier nooit weet hoe snel (meestal langzaam) het zal gaan.

Liefs, Dana en Simone